Host
Host

Βραχυχρονιες Μισθωσεις

"Το Αποφάσισα"

Είστε ο λόγος που θα αποτύχετε, ή θα πετύχετε. Τελεία και παύλα.

Απίστευτο έτσι; και όμως αληθινό: είστε το εμπόδιο ή το κλειδί στην επιτυχία ή αποτυχία σας  Όλα τα υπόλοιπα σε αυτή τη δουλειά, μπορούν να προβλεφθούν, να υπολογιστούν και να αντιμετωπιστούν - εκτός ίσως, από ένα παράγοντα ακόμη, εξ’ ίσου σημαντικό που είναι η έκβαση της επόμενης Τουριστικής Σεζόν. Αλλά το πιο σημαντικό κομμάτι του πάζλ είστε και θα παραμείνετε εσείς, η δεκτικότητά σας στην αλλαγή, η δυνατότητά σας να δείξετε γρήγορη προσαρμογή και εξοικείωση με πράγματα που ως τώρα δεν γνωρίζατε. Εντελώς καινούργια πράγματα που δεν είχατε ακούσει γι’ αυτά παρά μόνο ‘σκόρπια’ και σε συζητήσεις, και τώρα ήρθε η στιγμή να ζυμωθείτε και να εξοικειωθείτε μαζί τους σε σημείο που δεν πρόκειται να σας κάνουν καμία εντύπωση μετά από λίγο καιρό.

Πάμε λοιπόν πίσω ένα βήμα.


Το αποφάσισα: θα ασχοληθώ με βραχυχρόνιες μισθώσεις

Είστε σίγουροι ότι θέλετε να ενοικιάσετε το σπίτι σας; Έχετε χτίσει την ψυχολογία που θα σας επιτρέψει να βάλετε μπροστά ένα τέτοιο εγχείρημα και να τα βγάλετε πέρα μέχρι την γραμμή τερματισμού; Όλοι όσοι θα εμπλακούν σε αυτό, έχουν προετοιμαστεί ψυχολογικά για να αντέξουν κάτι τέτοιο μέχρι το τέλος του καλοκαιριού;

Όλοι εσείς λοιπόν που θα εμπλακείτε στο να νοικιάσετε το σπίτι αυτό (συνήθως δεν είναι μόνο ένας, αλλά όλη η οικογένεια ή κάποιοι από την οικογένεια και κάποιοι που εργάζονται κατ’ αποκοπή) θα αποτελέσετε μια αλυσίδα, όπου αν ένας κρίκος σπάσει, πολύ δύσκολα θα τα βγάλετε πέρα μέχρι το τέλος, εκτός και αν έχετε προβλέψει για ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Αυτό όμως που δεν θα έχετε προβλέψει ποτέ, και δεν θα μπορείτε να κάνετε τίποτε για να το διορθώσετε είναι αν ‘σπάσετε’ εσείς ή κάποιο κοντινό σας πρόσωπο που είχατε συμφωνήσει να δουλέψετε και να συνεργαστείτε για να τα βγάλετε πέρα μαζί.

Αρκεί να σας φέρω ένα-δυο πραγματικά παραδείγματα.

Υπήρξαν και υπάρχουν περιπτώσεις που το σπίτι συνδέεται με αναμνήσεις και βιώματα που κάνουν δύσκολη την εμπορική του εκμετάλλευση. Πόσες φορές έχω κάνει συναντήσεις με γιαγιάδες που έχουν πρόβλημα υγείας, και θέλουν να νοικιάσουν το σούπερ εξοχικό τους στην Πάρο γιατί τα παιδιά τους δεν πατάνε επειδή ζουν πια στο εξωτερικό ή το βαρέθηκαν, και οι ίδιες δεν μπορούν να πάνε πια. Και από τη μια μεριά έχουν όλη την υποδομή για να το κάνουν να ενοικιαστεί με βραχυχρόνιες ενοικιάσεις και να χτυπήσουν απολαβές που ξεπερνούν τις 50,000€ στη σεζόν – που καίγονται για να τα αποκτήσουν, τα χρειάζονται άμεσα!. Αλλά όλα πάνε στο βρόντο, μόλις τους πεις ότι θα σπάσει πιάτο ή ποτήρι, ή ότι μπορεί να σπάσει ένα μπιμπελό ή οτιδήποτε άλλο. Παρ’ όλο που υπάρχουν οι διαδικασίες αποζημίωσης και η ζημιά θα αποκατασταθεί με τα χρήματα των ενοικιαστών, μόνο το γεγονός ότι μπορεί κάτι να σπάσει σε αυτό το σπίτι που με τόσο κόπο και αγάπη έχτισαν, τις κάνει να τραπούν σε άτακτη υποχώρηση.

Όσοι πιστεύουν πως θα νοικιάσουν το σπίτι τους, και θα περάσουν από αυτό 8-12 οικογένειες ή παρέες  που θα μείνουν για 3 μήνες συνολικά, χωρίς να “ματώσει” και λιγάκι ζουν στα σύννεφα. Και καλύτερα να εγκαταλείψουν κάθε ιδέα βραχυχρόνιας μίσθωσης του σπιτιού τους από τώρα πριν μπουν στη διαδικασία να εμπλέξουν τον εαυτό τους και άλλους.

Ποια είναι τελικά η αλήθεια;

Εννοείται ότι το σπίτι δε θα γκρεμιστεί βέβαια (εκτός και αν βρίσκεται στη Μύκονο όπου ορισμένοι ξαναχτίζουν μερικώς τα σπίτια κάθε 1-3 χρόνια), αλλά όλο και κάποια ζημιά θα γίνει-αυτό είναι το “θα ματώσει”- συνήθως όμως δεν παθαίνει τίποτε. Αλλά αν δεν το έχεις χτίσει μέσα σου να είσαι προετοιμασμένος για όλα, και αφήσεις να σε κατακλύσει το συναίσθημα, δεν κάνεις για βραχυχρόνιες μισθώσεις και τέλος.

Τι χειρότερο λοιπόν από το να έχει μπει μπροστά όλο αυτό το εγχείρημα, έχοντας όμως, στο επίκεντρο, κάποιον που είναι συναισθηματικά δεμένος με το σπίτι, έχει τον απόλυτο λόγο και εξουσία επ’ αυτού, αλλά και χωρίς κανέναν δίπλα του να δρα α) ως αντίβαρο, β) ως τουλάχιστον ‘αντιπολίτευση’ ή γ) ως η φωνή της λογικής, και τελικά να γίνει ένα ‘Μπαμ’. Καήκαμε. Φανταστείτε ένα σπίτι να έχει ‘γεμίσει’ με βραχυχρόνιες ενοικιάσεις για την επόμενη σεζόν και στη πρώτη ενοικίαση να γίνει μια ζημιά, και ο ιδιοκτήτης να ξεφύγει και να πει: “τι, εγώ το έχτιζα 30 χρόνια για να μου το γκρεμίσουν αυτοί οι τσαρλατάνοι; Ακυρώστε όλες τις κρατήσεις της σεζόν και ξεκουμπιστείτε από το σπίτι μου!”.

Συνέβη. Φανταστείτε ανθρώπους που είχαν κλείσει αεροπορικά εισιτήρια από την Αυστραλία, είχαν νοικιάσει αμάξια και δεν ξέρω τι άλλα έξοδα είχαν κάνει-ένα χρόνο πριν!- και που δεν θα μπορούσαν να πάρουν αποζημίωση αν ακύρωναν. Όλα αυτά τινάζονται στο αέρα, από ένα συναισθηματία.

Βέβαια, στην συγκεκριμένη περίπτωση, η κατάσταση μαζεύτηκε, αλλά με πολύ κόπο. Φανταστείτε τι αιμορραγία χρόνου δημιούργησε αυτή η κίνηση πανικού για να επανέλθουν όλα πίσω στο κανονικό και να συνεχίσουν απρόσκοπτα οι βραχυχρόνιες μισθώσεις.

Γι’ αυτό υπάρχουν τα συμβόλαια, για τέτοιες περιπτώσεις. Δουλειές τέτοιου είδους μόνο με σφίξιμο χεριών και όρκους αιώνιας πίστης δεν γίνονται.

Ο ιδιοκτήτης υπέμεινε λοιπόν όλες τις κρατήσεις, επειδή ήταν δεμένος πισθάγκωνα με συμβόλαιο, αλλά μόλις βγήκε και ο τελευταίος, και παρ’ όλο που κέρδισε πάνω από 50,000€ δεν το ξανανοίκιασε.

Άλλο παράδειγμα. Ιδιοκτήτες μιας πολύ ωραίας έπαυλης αναγκάζονται από τις καταστάσεις να μισθώσουν το σπίτι τους για τους καλοκαιρινούς μήνες. 

Το αντρόγυνο δεν είχε καταλάβει το πιο σημαντικό πράγμα: ότι αποφασίζοντας να εκμεταλλευτούν το σπίτι εμπορικά σημαίνει και κάποιες υποχωρήσεις. Οι σχέσεις αλλάζουν, και ο μισθωτής είναι “ο πελάτης”, και οι ιδιοκτήτες γίνονται δέκτες συμπεριφορών παρατηρήσεων και καταστάσεων αλλά λανθασμένα εξακολουθούν να θεωρούν ότι έχουν το πάνω χέρι. Στη πραγματικότητα όμως είναι στην υπηρεσία αυτών που μισθώνουν το ακίνητο, οι οποίοι συμβαίνει και πληρώνουν πολύ αδρά γι’ αυτό, άσχετα από το πόσο αυστηρό είναι το πλαίσιο και οι κανόνες βραχυχρόνιας μίσθωσης που έχουν ορίσει εξ’ αρχής οι ιδιοκτήτες από μόνοι τους – δηλαδή το συμφωνητικό βραχυχρόνιας μίσθωσης που έχουν υπογράψει οι μισθωτές- και έχουν συμφωνήσει και υπογράψει οι μισθωτές.

Το αποτέλεσμα τελικά ήταν ότι: α) στην απόλυτη πραγματικότητα, και οι δυο ιδιοκτήτες δεν πολύ-ήθελαν, να νοικιάσουν το σπίτι τους, και αυτό δημιούργησε στην αρχή παρενέργειες σε βραχυχρόνιες μισθώσεις όπου οι μισθωτές δεν ταίριαζαν με το προφίλ του “Μίστερ Τέλειου Μισθωτή” που είχαν χτίσει με το μυαλό τους γι’ αυτούς που περίμεναν ότι θα μίσθωναν την έπαυλη β) δεν υπάρχει καμία τιμή που να θεωρούν ότι είναι απόλυτα ικανοποιητική για να μισθώνουν βραχυχρόνια την έπαυλη. Και 10,000€ τη νύχτα να μπορούσαν να το μισθώσουν, δεν έχει σημασία, η όποια τιμή, δεν είναι αρκετά υψηλή γ) και οι δυο νιώθουν ανασφάλεια όσο αφορά το σπίτι και φόβο ότι κάποια μεγάλη ζημιά μπορεί να συμβεί με αποτέλεσμα εκνευρισμούς και μεγάλη κόπωση. Πιστεύω ότι  αν  έδινε κάποιος στην οικογένεια αυτή ένα μαγικό κουμπί όπου πατώντας το θα μπορούσαν να μην κάνουν βραχυχρόνιες μισθώσεις και ταυτόχρονα εξασφάλιζαν λύση στο οικονομικό με αντάλλαγμα π.χ. 10 χρόνια από τη ζωή τους, σχεδόν σίγουρα θα το πατούσαν χωρίς δισταγμό.

Βέβαια κατάφερα με κόπο να τους ηρεμήσω. Βοήθησε σημαντικά και το γεγονός ότι μόλις άρχισαν και έρχονταν οι πρώτοι μισθωτές, ο τραπεζικός λογαριασμός άρχισε να φορτώνει με αριθμούς πενταψήφιους και ημέρεψαν τα πράγματα κατά πολύ. Τώρα το βλέπουν πολύ πιο εμπορικά και χωρίς κανένα άγχος. Και το σπίτι είναι άθικτο – απλά το στερούνται για λίγο καιρό. Αυτό είναι όλο.

Αν νοιώθετε έστω και λίγο πως είστε εσείς αυτοί, μην ασχοληθείτε με τις βραχυχρόνιες μισθώσεις. Περισσότερα προβλήματα θα δημιουργήσετε παρά θα λύσετε, και το χειρότερο: θα συ-μπαρασύρετε και άλλους μαζί σας σε κάτι που θα σας φέρει σε δύσκολη θέση.


Οργανώστε “τα του σπιτιού”

Εδώ έχει πολύ εύρος.

Κατ’ αρχήν πολύ σημαντικό είναι το νομικό πλαίσιο που ισχύει και κάτω από το οποίο θα λειτουργήσει ο ιδιοκτήτης. Το οποίο πλαίσιο ήταν λίγο χαοτικό, και την στιγμή που γράφω αυτό το κείμενο, τον Αύγουστο του 2017, έχει ψηφιστεί η νέα νομοθεσία και είναι και εν ισχύ – ήδη έχω μια στέρεη άποψη για το που το πάνε, και είμαι προετοιμασμένος για τους πελάτες μου.  Όπως έχει τώρα η κατάσταση, τα πράγματα έχουν απελευθερωθεί αρκετά για τα Ελληνικά δεδομένα, αλλά αυτό αποκλείεται να συνεχιστεί για δυο λόγους:

Πρώτον διότι δεν υπάρχει περίπτωση, με την κλίμακα που διαφαίνεται να αναπτύσσονται οι βραχυχρόνιες μισθώσεις, να μην υπάρξει κάποια αντίδραση από ξενοδοχειακές μονάδες στη χώρα, που έχουν επενδύσει εκατομμύρια, ενώ ο ιδιοκτήτης του σπιτιού δεν έχει επενδύσει τίποτε,  και οι ξενοδόχοι θα συνεχίσουν να βλέπουν τις κρατήσεις τους να υφαρπάζονται και να μειώνονται, ενώ οι αφίξεις τουριστών  στην περιοχή θα αυξάνονται, και θα αναρωτιούνται που πάνε όλοι αυτοί που έρχονται στην περιοχή. Συμβαίνει ήδη αυτό σε πολλούς προορισμούς στην Ελλάδα, αλλά δεν το έχουν πάρει ακόμα είδηση για να δημιουργήσουν μια μαζική κίνηση ενάντια σε όλο αυτό.

Και όταν λέμε αντίδραση εννοούμε να υπάρξει κάποιου είδους πλαγιοκόπηση του πολιτικού κόσμου της χώρας με σκοπό να γίνει το πλαίσιο λειτουργίας ακόμη πιο αυστηρό-αφόρητα αυστηρό ίσως. Η μόνη δύναμη που είναι ικανή να το σταματήσει αυτό ώστε περάσει περισσότερη αυστηρότητα στην νομοθεσία είναι η ίδια που κατάργησε την ανάγκη για σήμα ΕΟΤ τον Νοέμβριο του ’15: οι Θεσμοί.

Δεύτερον διότι τα διαφυγόντα κέρδη του Κράτους ανέρχονται σε μερικά δις. Ευρώ, και θα πρέπει γρήγορα να μαζευτεί η κατάσταση. Το νομικό πλαίσιο ήδη ορίζει μεγάλα πρόστιμα για όσους πιαστούν να βγάζουν ‘μαύρα’, αλλά δεν υπάρχει ο ελεγκτικός μηχανισμός για να περιορίσει το φαινόμενο και να τιμωρήσει παραδειγματικά και αυστηρότατα τους παραβάτες, ώστε να παραδειγματιστούν οι υπόλοιποι  και να “μαζευτούν”. Αλλά στην πραγματικότητα τώρα με τις ηλεκτρονικές πληρωμές από τις αρχές του 2018 θα μπορούν να το ελέγξουν πλήρως χωρίς να χρειάζεται να κουνηθούν από τα γραφεία τους-δεν χρειάζεται ελεγκτικός μηχανισμός, και δεν χρειάζεται να γίνεται πλέον επιτόπιος έλεγχος.

Όσο τώρα αφορά τα του σπιτιού: θα πρέπει να μπουν και οι δυνατότητες που έχει σαν χώρος φιλοξενίας παραθεριστών. Ποια είναι τα όρια του στις χωρητικότητες. Τι πελάτες θέλει ο ιδιοκτήτης – υπάρχουν αρκετοί που θέλουν μόνο ξένους. Θα πρέπει να καταγραφούν και να καλυφθούν οι υλικές ελλείψεις του σπιτιού, και να φτιαχτούν κάποιες καθημερινές δουλειές που θα εμπίπτουν στη ρουτίνα των βραχυχρόνιων μισθώσεων και της εύρυθμης λειτουργίας του σπιτιού.

Όταν αυτό έρθει σε κάποια ισορροπία και υπάρχει μια σχετικά καλή εικόνα για το σπίτι, το αμέσως επόμενο λογικό βήμα είναι να παρθούν κάποιες αμετάκλητες αποφάσεις που θα αφορούν στις παρεχόμενες υπηρεσίες κατά τη διάρκεια της κάθε βραχυχρόνιας μίσθωσης.

Οπότε θα έρθει η χρονική στιγμή όπου θα έχετε φτιάξει ένα ακίνητο να είναι έτοιμο για να δεχτεί βραχυχρόνιες μισθώσεις, και παρέχει “αυτά”-όποια και αν είναι. Για την παροχή τους θα έχετε κάνει όλη τη σχετική προετοιμασία ώστε όλα να δουλέψουν άψογα. Και να έχετε προβλέψει τα πάντα στην περίπτωση που συμβεί κάτι – και πάντα συμβαίνει ‘κάτι’.

Όλα αυτά πρέπει να τα καλύψετε ώστε να μπορέσετε να γίνετε ανταγωνιστικοί παρέχοντας αυτό το “κάτι” που έχει ενδιαφέρον και θα βρει το κοινό του, και που δεν θα διστάσει ούτε στιγμή να βάλει το χέρι στην τσέπη και να πληρώσει μετά χαράς για αυτό που παρέχετε ως μέρος της υπηρεσίας φιλοξενίας.

Αλλά για να το κάνετε αυτό θα πρέπει να είστε άψογοι σε όλα. Και ναι, φεύγει χρήμα και ενίοτε φεύγει πολύ χρήμα μέχρι να βγει το σπίτι στον αέρα για βραχυχρόνιες μισθώσεις, ειδικά αν το σπίτι είναι ένα απόλυτο σαράβαλο.

Δεν σας κρύβω ότι πολλοί πελάτες μου με το που καταλαβαίνουν την σοβαρότητα της κατάστασης αρχίζουν το σπίτι στα μερεμέτια και ξοδεύουν χρήματα με ουρά για να το κάνουν τέλειο, ενώ στην πραγματικότητα δεν χρειάζεται. Ειδικά όταν πέσει η πρώτη μίσθωση και δουν το τελικό ποσό που θα λάβουν, αλλάζει εντελώς ο τρόπος σκέψης όσο αφορά το όλο εγχείρημα.

Διότι από εκεί που είμασταν στο μιλητό και στο ίσως, ξαφνικά βλέπουν ότι το σπίτι 'πουλάει', και τους πιάνει μια απίστευτη τελειομανία! Και προσπαθώ να τους βάλω ένα φρένο και να τους επικεντρώσω την προσοχή σε πράγματα που πρέπει ίσως να ξοδέψουν εκεί χρήμα, και δεν ξέρουν ακόμη ποια είναι αυτά, από το να ξοδεύουν τα χρήματά τους μόνο σε αυτά τα πράγματα που ήδη γνωρίζουν και με τα οποία είναι εξοικειωμένοι. Γι’ αυτό ειδικά το κομμάτι αναφέρομαι λίγο παρακάτω, προς το τέλος.


Οργανώστε “όλα τα υπόλοιπα”

Εδώ και αν θέλει την απόλυτη προσοχή σας.

Διότι σε αυτό εδώ το στάδιο γίνεται η προετοιμασία για να βγει το σπίτι, να ‘πουληθεί’ και να φανεί σε ένα κοινό που πιθανόν κατά ένα μεγάλο μέρος θα βρίσκεται εκτός συνόρων.

Και θα πρέπει να λαμβάνει υπ’ όψη το ‘τώρα’, αλλά και το ‘μετά από λίγα χρόνια’ ώστε να παραμένει ανταγωνιστικό και στην κορυφή των προτιμήσεων όσων θέλουν να το νοικιάσουν. Και να κάνει χρήση όλων των όπλων και τεχνικών που υπάρχουν διαθέσιμα.

Από την λεπτομερή περιγραφή λεπτομερειών, τη φωτογράφιση, την εμπορική περιγραφή και παρουσίαση, την τιμολόγηση που θα λαμβάνει υπ’ όψη τα πάντα, τις δικλείδες ασφαλείας για εσάς και τους ενοικιαστές, την προώθηση, τη ψηφιακή διαφήμιση, την διαφύλαξη μιας άψογης εικόνας του σπιτιού στο διηνεκές για τους μελλοντικούς πελάτες, την επικοινωνία με τους πελάτες πριν και μετά, τις χρηματικές διευθετήσεις, και το φορολογικό κομμάτι.

 Όλο αυτό λοιπόν θα πρέπει να γίνει τέλεια. Η παγίδες πολλές, με το Ελληνικό ταπεραμέντο ‘άσε ξέρω εγώ καλύτερα’ να είναι δυστυχώς ο μεγαλύτερος εχθρός του ιδιοκτήτη και ο καλύτερος σύμμαχος της αποτυχίας.

Ο μόνος λόγος για τον οποίο έχουν δουλειά κάποια σπίτια  άσχετα με το πώς τα τρέχουν οι ιδιοκτήτες τους, είναι λόγω του ότι η ζήτηση για ορισμένους μήνες του χρόνου σε βραχυχρόνιες μισθώσεις ακινήτων, ξεπερνάει την διαθέσιμη προσφορά σε κάποιες περιοχές-ακόμη. Αυτό είναι που ρυθμίζει τις τιμές, οι οποίες σε πολλά μέρη της Ελλάδας είναι σε πολύ καλά επίπεδα-ακόμη. Αλλά επειδή σαφέστατα θα επέλθει  Ισπανοποίηση της κατάστασης (στην Ισπανία υπάρχουν 50,000 βίλες-εξοχικά, και η τιμή για βίλα με πισίνα ξεκινά από 200 € την εβδομάδα) και η συγκεκριμένη δική μας Αγορά θα φτάσει σύντομα σε σημείο κορεσμού σε πολλές περιοχές τα επόμενα λίγα χρόνια, καλό θα ήταν να λάβετε τα μέτρα σας.

Ειδικά λοιπόν για όλο αυτό το κομμάτι έχετε την επιλογή να το τρέξετε εσείς, ή να το τρέξει για εσάς κάποιος άλλος. Ένα από τα πράγματα που κάνω λοιπόν είναι να αναλαμβάνω επιλεκτικά το διαχειριστικό μέρος των ενοικιάσεων για κάποια σπίτια, μαζί με την διαφήμιση και το marketing και όλα τα υπόλοιπα που περιέγραψα παραπάνω.

Και φτάνουμε στο φλέγον σημείο της διαφήμισης. Επειδή πολλά θα ακούσετε ή θα έχετε ήδη ακούσει από άλλους “που το έχουν βάλει εκεί και γεμίζουν”, που το ένα site “εκείνο” και που το άλλο site “το άλλο”, οφείλω να προειδοποιήσω για ορισμένα πράγματα, τα οποία μετά βεβαιότητας θα εμφανιστούν τα επόμενα χρόνια, και θα κάνουν όλους αυτούς τους καλοκάγαθους συμβούλους που μέχρι τώρα είχαν καλομάθει να παίρνουν κρατήσεις μόνο από το τάδε ή το δείνα site, να τρέχουν και να μη φτάνουν ψάχνοντας απεγνωσμένα για εναλλακτικές. Και αυτό που αναφέρω το λέω μετά λόγου γνώσεως και έχοντας δουλέψει στην καριέρα μου σε πολύ μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες γνωρίζοντας πολύ καλά πως σκέφτονται από τη μέσα πλευρά.

Σε ραγδαία αναπτυσσόμενες αγορές λοιπόν όπως αυτή των βραχυχρόνιων ενοικιάσεων όλα αυτά τα site που πηγαίνουν όλοι και ακουμπάνε το σπίτι τους, έχοντας τιγκάρει από τα σπίτια, και φτάνοντας σε σημεία “τυμπανισμού” εκτός από το ότι το  ένα θα αρχίσει να αγοράζει το άλλο για απίστευτα ποσά, κάνουν δυο ακόμη πράγματα.

Πρώτον έχοντας μονοπωλήσει ένα τόσο αχανή χώρο όπως το Internet αποκτούν μαφιόζικα χαρακτηριστικά. Και από την μια, για να μονοπωλούν τους μισθωτές παρέχουν υπηρεσίες ‘προστασίας’ και ‘ασφάλειας’ για να τους χρυσώσουν το χάπι και να μην τους χάσουν. Γιατί ουσιαστικά αυτοί αφήνουν τα λεφτά, άρα, στα μάτια των sites αυτοί έχουν προτεραιότητα και πάντα δίκιο. Από την άλλη όμως, ‘καπελώνουν’ και τους ιδιοκτήτες αλλά και τους ενοικιαστές με ποσοστά που στο σύνολο φτάνουν ή και ξεπερνούν το 15% του συνολικού ποσού ενοικίασης. Υπάρχει site τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές που για μια ενοικίαση χρεώνει 6% τον ενοικιαστή, και από 10-20% τον ιδιοκτήτη. Το σύνολο δηλαδή μπορεί να φτάσει το 26%.

Δεύτερον, ξαναμοιράζουν την τράπουλα. Επειδή τα σπίτια είναι πολλά και σε κάποιες περιοχές έχει επέλθει ο απόλυτος κορεσμός, τροποποιούν τους κανόνες ώστε να γίνει δυσκολότερο στους ιδιοκτήτες να πάρουν κράτηση εάν δεν πληρούν κάποια standards τα οποία βέβαια τα ορίζει το site και πρέπει να ακολουθούν οι ιδιοκτήτες. Μπορεί τώρα να είναι μόνο οι κριτικές και ο αριθμός τους και το πόσα αστεράκια κατά μέσο όρο έχει το σπίτι στο σύνολο των κριτικών.

Αλλά αυτό ήδη αλλάζει: αφ’ ενός το εξειδικεύουν περισσότερο: στο Trip Advisor δεν βγαίνεις πλέον ψηλά στα αποτελέσματα για την περιοχή σου εάν έχεις μόνο, π.χ. πενήντα κριτικές με μέσο όρο 5 στα 5. Θα πρέπει από τις πενήντα κριτικές, να έχεις όσο το δυνατόν περισσότερες που να γράφτηκαν πιο πρόσφατα. Και ο αριθμός τους να υπερβαίνει των συνολικό αριθμό των πιο πρόσφατων κριτικών που έχουν τα υπόλοιπα σπίτια στα αποτελέσματα. Και όχι μόνο αυτό. Αλλά να απαντάς και αμέσως στις ερωτήσεις, και να μην ακυρώνεις, και χίλια δυο άλλα.

Αφ’ ετέρου, ‘κρύβουν’ τον τρόπο που υπολογίζουν τη θέση κατάταξης στα αποτελέσματα μιας περιοχής για κάθε σπίτι, ώστε να έχουν τον πλήρη έλεγχο.

Σε λίγο, μπορεί να ζητούν από τους ιδιοκτήτες να κάνουν κατακόρυφο για να παίρνουν την πολυπόθητη κράτηση. Ή να τους μειώνουν αυτόματα τις τιμές. Ποιος ξέρει.

Όλο αυτό όμως εκτός από το ότι είναι αστείο δημιουργεί προβλήματα στους ιδιοκτήτες. Ήδη φέτος, με όλες τις αλλαγές που έγιναν στα sites αυτά πολλοί ιδιοκτήτες είδαν μείωση στις αποδόσεις τους από εκεί.

Του χρόνου θα είναι χειρότερα – και ακριβότερα.

Επιπλέον, με τόση φασαρία που έχει γίνει, ακόμα και ένα κράτος όπως το Ελληνικό, στην κατάσταση που βρίσκεται, ‘μυρίστηκε φαγητό’. Οπότε, το μόνο που απομένει είναι να έρθει σε μια συμφωνία με τα sites ώστε να του αποδίδουν ένα μέρος του φόρου αυτόματα με το που γίνει η κράτηση – είναι ο φόρος επισκέπτη, ένα επιπλέον 5% που θα μπαίνει στο μίσθωμα και θα αποδίδεται απ’ ευθείας από την πλατφόρμα ενοικίασης,  στην εφορία, η οποία θα γνωρίζει επ’ ακριβώς πόσα βγάζει το σπίτι. Πιστεύω ότι θα ξεκινήσουν με 5% και μετά από ένα χρόνο, μόλις κάνουν την αναγωγή και δουν τι βγάζουν συνολικά όλα τα σπίτια σε εισόδημα, θα το διπλασιάσουν.

Εν ολίγοις, αν είστε στα sites ‘καρφώνεστε’, και δεν αξίζει να είστε μόνο εκεί. Παράλληλα πρέπει να έχετε δικό σας site με δική σας διαφήμιση, για να παίρνετε κρατήσεις. Έτσι γλυτώνετε έως και 20% σε προμήθειες και φόρους, και χρόνο με το χρόνο ανεξαρτητοποιήστε από τα sites, τις προμήθειές τους και τους κανόνες τους. Αλλά θα πρέπει να εμπλέξετε και άλλες πηγές κρατήσεων, luxury travel  γραφεία στο εξωτερικό, tour operators κλπ.

Υπάρχουν λύσεις. Ήδη οι έξυπνοι και οι πιο προχωρημένοι τις έχουν υιοθετήσει και καταλαβαίνουν ότι αποκτούν επιπλέον πηγές για βραχυχρόνιες μισθώσεις που τρέχουν παράλληλα με όλα αυτά τα sites, και που τους στέλνει επιπλέον κρατήσεις, και έχουν τη δύναμη να γεμίσουν το σπίτι τους για όλη τη σεζόν μέσα σε ένα μήνα. Δεν είναι όμως τόσο εύκολο να χαλιναγωγηθούν, να γίνουν οι συμφωνίες, χρειάζεται εξειδικευμένους ανθρώπους για να κάνουν τη δουλειά.

Το προαπαιτούμενο όμως εδώ είναι ότι σε κάποιες από αυτές τις λύσεις μπορεί να υπάρχει έξοδο και ίσως χρειάζεται ένας ετήσιος προϋπολογισμός για αγορά διαφήμισης-τουλάχιστον για την πρώτη χρονιά. Κάτι που είναι και το επιχειρηματικά ορθό.

Εδώ είναι όμως που έρχεται ο ιδιοκτήτης που έχει καλομάθει να παίρνει κρατήσεις μέσα από όλα τα γνωστά sites πληρώνοντας μόνο επι του αποτελέσματος, και χωρίς να έχει βάλει ποτέ το χέρι στην τσέπη για διαφήμιση, και χωρίς ούτε να έχει πάρει ποτέ το φυσιολογικό επιχειρηματικό ρίσκο.

Και ενώ καταλαβαίνει απόλυτα πχ τις 5,000€ που έδωσε για να αλλάξει τις πέργκολες ή να συντηρήσει την πισίνα για την κιμωλίωση, και τα έδωσε πολύ ευχαρίστως, αποδεχόμενος το έξοδο, έρχεται η στιγμή να κόψει 2-3 χιλιάρικα προϋπολογισμό για διαφήμιση και επειδή δεν καταλαβαίνει  για ποιο λόγο τα δίνει, και έχοντας καλομάθει στις έτοιμες κρατήσεις, αποτραβιέται, μένει στα sites και αυτό-παγιδεύεται.